นาซีฆ่ายิว ความโหดร้ายที่เกิดขึ้นระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2

รมแก๊ส ยิว

ความโหดร้ายของสงครามโลกครั้งที่สองนั้นใครๆ ต่างก็ทราบกันดีว่ามีชาวยิว และเชลยศึกเป็นจำนวนมากที่ถูกนาซีเยอรมันฆ่าตาย ด้วยวิธีต่างๆ นานา และนั่นก็นำมาซึ่งคำถามที่ว่า ทำไม นาซีฆ่ายิว คำถามที่หลายคนคาใจคนทั้งโลก เพราะว่าในระหว่างสงครามมีชาวยิว และเชลยศึกจากทั่วโลก ต้อวเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก จากความบ้าคลั่งของผู้นำนาซี

  ทำไม นาซีฆ่ายิว

การล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว เยอรมัน

ชาวยิว เป็นชนชาติที่ไม่มีแผ่นดินอยู่แต่ไหนแต่ไรแล้ว และยังเป็นชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่แถบชายแดนของปาเลสไตล์ เมื่อประชากรยิวเพิ่มมากขึ้น จนมีปัญหาเรื่องที่อยู่ เพราะว่าในบางประเทศจึงโอบอุ้มเข้าไปในประเทศ และประเทศที่รับชาวยิวเข้าไปเยอะที่สุดคือเยอรมัน และในช่วงหลายสิบปีผ่านไปชาวยิวได้เพิ่มจำนวนขึ้นนับสิบล้านคน แต่ทว่านั่นก็ไม่มีอะไรน่าห่วง แต่ทว่าปัญหามันอยู่ที่ว่า ชาวยิวต้องการที่จะหาประเทศเป็นของตัวเอง ในตอนนั้นเป้าหมายก็คือเยอรมัน ชาวยิวได้แทรกซึมไปอยู่ทั่วเยอรมัน ที่เหลือก็แค่ทำให้เยอรมันล่มสลาย

ชาวยิวในดินแดนอารเบียที่ยังเหลืออยู่บางส่วน

 ค่ายกักขังชาวยิว

ชาวยิว มีความฉลาดหลักแหลม พวกเขาเริ่มจากการฟิตเด็กของยิวทุกคนให้เรียนเก่ง รวมถึงการใช้มาตรการเข้มงวดมาก ถ้าใครสอบตกคือตาสถานเดียวย เด็กชาวยิวถูกเฝ้าปลูกฝังความคิดให้ล้มล้างประเทศเยอรมัน เมื่อเด็กโตขึ้น ก็ส่งเข้าไปทำงานในทุกธุรกิจของเยอรมันเกือบทั้งหมด แล้วให้เด็กชาวยิวทำการซื้อหุ้น ที่ดิน และกิจการรัฐ  โดยเฉพาะธุรกิจรถยนต์ ซึ่งตอนนั้น เยอรมันเป็นผู้ผลิตรายแรกที่ส่งรถยนต์ออกขาย

และพอเวลานานเข้าชาวยิวทำเกือบสำเร็จ ทุกธุรกิจมียิวเป็นเจ้าของ ยกเว้นก็ทางด้านการทหาร แต่ทว่าเมื่อนายพล อะดอฟ ฮิตเลอร์ ล่วงรู้ เข้าถึงแผนนี้ของชาวยิว ที่ตัวเขาเองก็แทบจะไม่เคยสังเกตมาก่อนเลยว่า เยอรมันกำลังโดนชาวยิวกลืนเกือบจะหมดแล้ว

และเมื่อเยอรมันล่วงรู้ถึงแผ่นการนี้แล้วมีหรือที่ มหาอำนาจอย่างเยอรมันจะอยู่นิ่งเฉยกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น และแล้วการล้างเผ่าพันธ์ชาวยิวก็เกิดขึ้น แบบว่าอยู่ในประเทศให้เค้าฆ่าเลย ใครก็ช่วยไม่ได้ เพียง 2 ปี ชาวยิวนับสิบๆ ล้าน เหลือเพียงไม่กี่แสนคนเท่านั้น ซึ่งชาวยิวจำนวนนั้นก็อพยพออกนอกประเทศ (หนึ่งในจำนวนยิวผู้รอดไปคือ อัลเบิตร์ ไอน์สไตน์ นี่คือหลักฐานว่า ยิวฟิตเด็กให้ฉลาดแค่ไหน) จากนั้นการยึดครองเยอรมันของยิวก็ล้มเหลว

ชาวยิวในประวัติศาสตร์ได้รับความทุกข์ทรมารจากสงครามมากมายหลายครั้ง เพราะไม่ว่าจากกองทัพบาบิโลน เปอร์เซีย กองทัพโรม สงครามศักดิ์สิทธิ์ แต่ทว่าครั้งที่สำคัญและโลกไม่สามารถลืมความโหดร้ายได้คือ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว ในช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โดยฮิตเลอร์ และพรรคนาซี ซึ่ง ชาวยิวถูกฆ่าไปทั้งหมด ประมาณ 7 ล้านคน

ฮิตเลอร์

และในที่สุดความพยายามของชาวยิวที่จะก่อตั้งรัฐอิสระ ก็ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลอังกฤษซึ่งในตอนนั้นประเทศอังกฤษมีอิทธิพลในดินแดนปาเลสไตน์ และได้อนุญาตให้ชาวยิวให้กลับเข้าไปในปาเลสไตน์อีกครั้งหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งก็คือประเทศอิสราเอลในปัจจุบัน พวกเขาได้ใช้ข้อความในพระคัมภีร์ มาอ้างความเป็นเจ้าของซึ่งชนพื้นเมืองที่มีอยู่ก่อน ซึ่งก็คือชาวปาเลสไตน์และชาว อาหรับในละแวกนั้นไม่เห็นด้วย จนได้เกิดความรุนแรงทุกรูปแบบในการต่อสู้ให้ได้มาซึ่งแผ่นดินแห่งนี้

และที่น่าทึ่งก็คือพวกเขาก่อร่างสร้างเมือง โดยเปลี่ยนทะเลทรายที่แห้งแล้งให้เป็นพื้นที่การเกษตรเขียวชะอุ่มตรงตามพระคำ ภีร์ไบเบิ้ลที่บอกว่าพวกเขาจะกลับมารวมชาติ และทำให้ดินแดนแห่งนี้มีชีวิตอีกครั้ง ทุกวันนี้หนุ่มสาวชาวอิสราเอล ต้องต่อสู้เพื่อปกป้องและขยายดินแดนไปอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงหลายต่อหลายครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากประเทศมหาอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา

เพราะแม้ว่าในปัจจุบันก็ยังมีกรณีพิพาทในดินแดนฉนวนกาซ่า และเขตชายฝั่งตะวันตก (เวสแบงค์) ระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับ ซึ่งสหประชาชาติล้มเหลวอย่างสมบูรณ์ และทุกวันนี้ก็ยังหาข้อยุติ หรือว่าจะเห็นสันติภาพยังนับว่าห่างไกลเหลือเกิน ซึ่งภาษาของชาวยิวคือภาษาฮิบรู และยังใช้เป็นภาษาในพิธีกรรมทางศาสนาของหมู่ชาวยิวตามประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกในปัจจุบันนี้อีกด้วย

นาซีฆ่ายิว

และข้อมูลในข้างต้น เป็นแค่เพียงด้านหนึ่งในประวัติศาสตร์สากลเท่านั้น เพราะเหตุการณ์ทุกอย่างมีเหตุมีผลของมัน แต่ภาพการเค้นฆ่าณฐิตา มุขศรีอย่างโหดร้ายก็ทำให้ฮิตเลอร์ และนาซีถูกมองว่า เป็นมนุษย์ที่ไม่มีหัวใจ เพราะว่าเขาเป็นผู้ทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อย่างเลือดเย็น แต่ทว่าในความรู้สึกของพวกเขา สิ่งเหล่านี้อาจเป็นหน้าที่ที่พวกเขาต้องทำก็ได้  แต่การทำสงคราม มันไม่มีใครถูก ซึ่งก็มีแต่ความสูญเสีย

และที่สำคัญการที่เราเรียนรู้ประวัติศาสตร์เพื่อนำไปใช้ปรับปรุงและแก้ไข ไม่ใช่การเดินตามให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เพราะว่าถ้าเรารู้อยู่แล้วว่ามันไม่ดี ซึ่งไม่เกิดประโยชน์แต่ยังคงทำตามก็ไม่ต่างกับคนที่ ไม่มีการพัฒนา ความสูญเสียที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไม่ใช่แค่ชาวยิวเท่านั้นที่เจ็บช้ำ เพราะว่าสงครามเป็นสิ่งที่โหดร้าย

แต่หลังจากที่สงครามโลกจบลง โดยผลคือ เยอรมันเป็นฝ่ายแพ้สงคราม ซึ่งวันนั้นเป็นวันที่ชาวยิวที่อยู่ในค่ายกักกัน ได้รับอิสรภาพ ไม่ต้องทนทุกข์อยู่ในค่ายกักกันเพื่อรอวันตายอีกต่อไป เรียกได้ว่าความสูญเสียจากสงครามเป็นสิ่งที่เราเอาคืนไม่ได้จริงๆ